Nici chirurgiczne

Nici chirurgiczne to materiały szewne służące do łączenia tkanek podczas zabiegów operacyjnych oraz zaopatrywania ran. Stanowią podstawowy element wyposażenia każdego bloku operacyjnego, gabinetu zabiegowego i izby przyjęć. Materiały szewne umożliwiają chirurgom zbliżenie brzegów rany, co przyspiesza proces gojenia i zmniejsza ryzyko powstania szpecących blizn.

Współczesne nici chirurgiczne wytwarzane są przede wszystkim z materiałów syntetycznych, które zapewniają przewidywalny czas absorpcji, minimalizują reakcję tkankową oraz charakteryzują się wysoką wytrzymałością mechaniczną. Dobór odpowiedniego szwu zależy od rodzaju tkanki, lokalizacji rany, techniki operacyjnej oraz indywidualnych preferencji chirurga.

Nici to produkt wykorzystywany nie tylko w chirurgii, ale także w wielu innych dziedzinach medycyny.

Nici wchłanialne i niewchłanialne

Podstawowy podział nici chirurgicznych wyróżnia dwie grupy. Szwy wchłanialne ulegają stopniowemu rozkładowi w tkankach i nie wymagają usunięcia przez lekarza. Są stosowane do zszywania tkanek wewnętrznych, powięzi, mięśni oraz błon śluzowych. Czas absorpcji wynosi od kilkunastu do nawet 180 dni, zależnie od materiału.

Szwy niewchłanialne pozostają w organizmie trwale lub wymagają usunięcia po zagojeniu rany. Stosuje się je przede wszystkim do szycia skóry, w kardiochirurgii i neurochirurgii, a także wszędzie tam, gdzie wymagane jest długotrwałe podtrzymywanie tkanek narażonych na duże napięcie mechaniczne.

Materiały stosowane do produkcji nici

Szwy wchłanialne wytwarzane są głównie z materiałów syntetycznych: kwasu poliglikolowego (PGA), poliglaktyny (PGLA), poliglekapronu (PGC) oraz polidioksanonu (PDX). Materiały syntetyczne zapewniają przewidywalny czas absorpcji i minimalną reakcję tkankową.

Szwy niewchłanialne produkowane są zarówno z surowców syntetycznych jak nylon (poliamid) czy polipropylen, jak i naturalnych: jedwabiu oraz lnu. Nylon i polipropylen charakteryzują się wysoką wytrzymałością mechaniczną i obojętnością tkankową. Jedwab, choć materiał naturalny, jest technicznie klasyfikowany jako szew niewchłanialny, ponieważ jego degradacja zachodzi bardzo powoli.

Budowa nici: monofilament i multifilament

Pod względem struktury nici chirurgiczne dzielą się na monofilamentowe i multifilamentowe. Monofilamenty zbudowane są z jednego ciągłego włókna o gładkiej powierzchni. Ograniczają ryzyko kolonizacji bakteryjnej, co czyni je odpowiednimi do stosowania w miejscach zagrożonych zakażeniem. Wiązanie węzłów na monofilamentach wymaga większej wprawy ze względu na ich sztywność.

Multifilamenty zbudowane są z wielu plecionych lub skręconych włókien. Są bardziej elastyczne, łatwiejsze w manipulacji i pewniejsze przy wiązaniu węzłów. Aby ograniczyć ich porowatość i zmniejszyć ryzyko zasiedlania przez mikroorganizmy, powierzchnię plecionek pokrywa się warstwą substancji ślizgowych, takich jak silikon czy polibutylat.

Grubość nici i system USP

Grubość nici chirurgicznych oznaczana jest według systemu USP (United States Pharmacopeia). Im wyższa cyfra po ukośniku, tym cieńsza nić: rozmiar 2/0 jest grubszy od rozmiaru 5/0. W praktyce do szycia skóry twarzy stosuje się nici cienkie (4/0 do 6/0), natomiast do zszywania powięzi i mięśni grubsze (0, 1, 2). Parametr ten zawsze podawany jest na opakowaniu produktu.

Rodzaje igieł dołączanych do nici

Nici chirurgiczne dostarczane są z igłami w zestawach atraumatycznych, gdzie nić jest trwale połączona z igłą. Igły różnią się kształtem ostrza i profilem. Igły okrągłe (tnące tępo) stosowane są do tkanek miękkich, takich jak mięśnie czy narządy wewnętrzne. Igły tnące (z ostrzem trójkątnym) przeznaczone są do tkanek twardszych, szczególnie do skóry. Igły odwrotnie tnące mają ostrze skierowane na zewnątrz łuku, co zmniejsza ryzyko przecięcia tkanki. Igły są dostępne w różnych długościach i stopniach krzywizny, od prostych po półkoliste.

FAQ - Nici chirurgiczne

Odpowiadamy na najczęściej zadawane pytania związane z nićmi chirurgicznymi.